Saatleri Ayarlama Enstitüsü

Tanpınar’ın mizahını beklemiyordum açıkçası; “Huzur”u okuduğumdan beri onu daha melankolik bir yazar olarak biliyordum. Bu roman tam tersine kahkaha attıran, ama aynı zamanda derin bir toplumsal eleştiri taşıyan bir eser.

Hayri İrdal’ın hayatı üzerinden anlatılan “modernleşme” hikayesi, bürokrasinin ve yeniliğin nasıl anlamsız ritüellere dönüşebileceğinin harika bir yergisi. Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nün kendisi, işlevsiz ama gösterişli kurumların bir simgesi gibi duruyor.

Dil biraz eski ama buna alıştıktan sonra akıcı bir okuma deneyimi sunuyor. Özellikle enstitünün kuruluş sürecini anlatan bölümler, güldürürken düşündüren pasajlarla dolu.

Kesinlikle tekrar okunası bir kitap. 9/10.